بازديدها
تعداد بازديد اين صفحه: 18842
تعداد بازديد از سايت: 42124792
تعداد بازديد زيرپورتال: 1210187
اين زيرپورتال امروز: 620
در امروز: 36180
اين صفحه امروز: 9
بهداشت وبیماریها در دامپزشکی
شنبه 11 آبان 1392 بيماري هاي مشترك بين انسان و طيور

بيماري هاي مشترك بين انسان و طيور

بيماري هاي مشترك، بيماري هايي هستند كه قابل انتقال بين انسان و حيوانات هستند. بچه هاي جوان و بزرگسالان پير و افرادي كه دچار فقر ايمني هستند، بيشتر در معرض اين گونه بيماري ها هستند. افرادي كه فقر ايمني دارند مانند كساني كه به بيماري هاي سركوبگر ايمني دچار هستند (ايدز) و يا كساني كه از دارو هايي كه باعث ايجاد فقر ايمني مي شود (كورتون ها)، بيماري سرطان و يا كساني كه جنين سقط كرده اند، مي باشد.

هر چند ليست تعداد بيماري هايي كه مشترك است زياد مي باشد ولي به چند تا از آنهايي كه اهمييت بيشتري دارند اكتفا مي كنيم:

كلاميديوز Chlamydiosis، سالمونلا Salmonellosis، كمپيلو باكتر Campylobacteriosis، نيوكاسل New castles، آلوئوليت آلرژيك Allergic Alveolitis ، مايكوباكتريوم Mycobacteriosis (Avian Tuberculosis) ، آنفولانزا Influenza، ژيارديا Giardia و كريپتوسپوريديوز Cryptosporidiosis.

 

كلاميديوز:

عامل اين بيماري كلاميديا پسيتا است و يك باكتري داخل سلولي مي باشد. اين بيماري در خانواده طوطيان و انسانها سيتاكوزيس ناميده مي شود. اين بيماري در طوطي سانان تب پاروت هم ناميده مي شود.

اين بيماري علاوه بر انسانها و پرندگان، در گاوها، گوسفندان و خوك ها هم مشاهده مي شود. اكثر انسان هاي كه به اين بيماري دچار مي شوند، طوطي و يا كبوتر ويا بوقلمون در خانه نگه داري مي كنند. اين بيماري همچنين از انساني به انسان ديگر هم منتقل مي شود.

بزرگترين گونه اي كه توانايي ايجاد بيماري را دارند از انسان و پرنده ها ايجاد شده است. گونه هاي كه در موجوادات ديگر يافت شده است اغلب موجب بيماري نمي شوند.

عفونت از طريق مدفوع، ادرار، بزاق، ترشحات چشم و بيني و گرد و غبار پر ها منتقل مي شود. اين عفونت از طريق تنفس و يا خوردن دگر پرنده ها و يا انسان منتقل مي شود. از طريق تخم نيز ثابت شده است كه در مرغابي ها و غاز ها و بوقلمون ها منتقل مي شود. دوره كومون اين بيماري در پرندگان بين چندين ماه تا چندين سال متغير است.

در پرندگان اين بيماري با التهاب چشم ها و سختي در تنفس و ادرار سبز همراه است. ولي اين بيماري هميشه در پرندگان همراه نشاني هاي خاصي نيست، اين گونه پرندگان ناقل اين بيماري هستند. هرگونه استرس وارد شده به پرندگان از قبيل استرس حمل  و نقل، تغذيه ضعيف، بيماري هاي ديگر، ضعيف بودن عملكرد تهويه ها ويا تخم گذاري موجب بيدار شدن اين باكتري وايجاد بيماري همراه است.

معمولا انسان ها در اثر ذرات عفوني معلق در هوا دچار التهاب مي شوند. دوره كومون اين بيماري در انسان بين 5 تا 14 روز است. علائم عمومي اين بيماري در انسان تب آنفولانزايي، اسهال، لرزش، كونژكتيويت و زخم شدن گلو مي باشد.

تست هاي تشخيصي متعددي وجود دارد ولي بهترين تست براي رديابي اين بيماري P.C.R است و حساسيت زيادي دارد.

داروهاي مناسب اين بيماري  تتراسايكلين و داكسي سايكلين است. در انسان به مدت 3 هفته و در پرنده ها 45 روز تحت درمان قرار مي گيرند.

 

سالمونلا:

سالونلا يك باكتري گرم منفي است كه در انسان و پرنده ها و ساير حيوانات ايجاد بيماري مي كند. اين باكتري مي تواند در خاك و آب مدت هاي زيادي زنده بماند.

تعداد زيادي از سروتايپ هاي سالمونلا كه توانايي بيماري زايي دارند،  شناخته شده است. تمامي سروتايپ ها قادرند در غذا ايجاد سم كرده و غذا را مسموم نمايند. وجود خود سالمونلا و سم توليد شده آنها، هر دو مي تواند ايجاد بيماري كند.

بيماري سالمونلا در پرنده ها مي تواند از طرق، خوردن غذا هاي آلوده ، آب و تخم مرغ هاي حاوي سالمونلا و يا از طريق پوسته تخم مرغ روي دهد. اين باكتري ممكن است در مرغ ها و يا كبوتر ها باشد ولي آنها در ظار سالم هستند. عفونت در پرنده ها همراه با سستي، از دست دادن اشتها، نخوردن آب و گسترش آرتريت همراه است. در طوطي ها ممكن است كه اسهال خوني ، افسردگي شديد ، افزايش سلول هاي سفيد خون و سرانجام مرگ  را در پي داشته باشد.

اغلب انسان هايي كه به اين بيماري دچار مي شوند به دليل آلودگي غذا به اين باكتري و مخصوصا غذا هايي كه از پرندگان خانگي و محصولات آنها تهيه شده است، مي باشد. براي مردم دوره كومون اين بيماري 6 تا 72 ساعت است. استفراغ، اسهال خوني، تب و كم آبي بدن از عوارض اين بيماري است. بازگشت سلامتي در اين بيماري 2 تا 4 روز است. سالمونلا از طريق انسان به انسان نيز مي تواند منتقل شود. انسانهاي آلوده به سالمونلا نيز مي توانند سبب بيماري در پرنگان شوند.

تشخيص اين بيماري در پرنده زنده مشكل است چون كه پرنده ها به صورت متناوب دچار مي شوند. آزمايشهاي كشت ميكروبي از كلواك و مدفوع در تشخص بيماري بسيار كمك كننده است.

درمان پرندگان آلوده به اين بيماري توسط آنتي بيوتيك هاي قوي كه در آزمايشهاي كشت ميكروبي حساسيت آنها تعيين شده است براي 3 تا 5 هفته صورت مي گيرد. پرنده هايي كه خوب مي شوند ممكن است ناقل و حامل سالمونلا شوند.

آنتي بيوتيك ها معمولا در انسانها مصرف نمي شوند مگر در مواردي كه تب و سپتي سمي وجود دارد.

آلوئوليت آلرژيك:

اين بيماري نام هاي زيادي دارد از جمله، پنوموني افزايش حساسيت، پنوموكونيوزيس و بيماري ريوي در كبوتران. اين بيماري در انسانهاي كه نسبت به پر و يا غبار پر يا كساني كه با كبوتران سرو كار دارند ديده مي شود. نشانه هاي اين بيماري ممكن است در دو سال خود را نشان دهند ولي اغلب تا 10 الي 20 سال اين نشان ها بارز هستند.

اين بيماري به سه شكل حاد، تحت حاد و مزمن ديده مي شود. فرم حاد، در اثر استنشاق پر و يا غبار پر ويا در معرض مدفوع پرندگان در مدت 4 ساعت قرار داشتن، بوجود مي آيد. نشانه هاي فرم حاد، عطسه، سختي در تنفس، احساس سرما و تب است. اگر فرد از آن موقعيت زود بيرون بيايد، درمان خاصي نمي خواهد و نشانه هاي بيماري از بين خواهد رفت. در فرم تحت حاد فرد طي مدت زمان بيشتري در معرض موارد آلرژيك قرار دارد. سرفه هاي خشك و سختي تنفس رو به افزايش خواهد گذاشت. در اين فرم نيز اگر فرد از موارد آلرژيك دور شود خود به خود بهبود پيدا خواهد كرد و علائم نيز از بين خواهد رفت. اگر فردي به صورت مداوم با موارد آلرژيك زا سر و كار داشته باشد به فرم مزمن دچار خواهد شد. اين فرم ديگر قابل برگشت نيست و علائم آن نيز سختي در تنفس به صورت آشكارا پيش رونده ، عطسه خشك و كاهش وزن مي باشد.

آلوئوليت آلرژيك ظرفيت ششها را كاهش مي دهد و سبب آسيب به آلوئول هاي ريه مي شود.

هر چند اين بيماري در افرادي كه به صورت ژنتيكي مستعد اين بيماري هستند رخ ميدهد، ولي مي توان اقداماتي را براي كاهش در معرض قرار گيري در برابر موارد آلرژيك زا انجام داد. اين موارد شامل تميز كردن قفسها به صورت روزانه، شستوشوي مكرر پرندگان جلوگيري از ازدحام آنها، تهويه هواي مناسب و استفاده از سيستم هاي تمييز كننده هوا.

كمپيلو باكتريوزيس:

اين بيماري در اثر باكتري كمپيلو باكتر ژژوني رخ مي دهد. اين باكتري، گرم منفي و داراي اسپور غير متحرك است. اين باكتري انسانها و گونه هاي مختلفي از حيوانات را تحت تاثير قرار مي دهد بويژه طوطي سانان ( طوطي) و گنجشك سانان( فنچ و قناري). اين باكتري در روده كوچك( ژژنوم و ايلئوم) و كولون ( روده بزرگ) زندگي مي كند و به صورت فلور طبيعي بسياري از پرندگان بشمار مي رود. نگه داري پرندگان وحشي به صورت آزاد باعث گسترش بيماري و انتقال بيماري به صورت دهاني- مدفوعي مي شود. علائم كلينيكي اين بيماري هپاتيت، بي حالي و رخوت، از دست دادن اشتها، كاهش وزن و اسهال زرد است. مرگ و مير هم ممكن است ديده شود.

اين بيماري ممكن است در اثر خوردن پرندگان مريض و يا فراورده هاي آنها به انسان منتقل شود. علائم آن دل درد، تب، اسهال و سر درد در 2 تا 5 روز ادامه خواهد داشت. زنهاي آبستن، افراد ضعيف و افرادي كه ايمن ضعيفي دارند بيتر در معرض خطر هستند. افرادي كه با مرغ و پرندگان خانگي سر و كار دارند در وحله اول خطر هستند. تست هاي خوني و جدا سازي ارگانيسم ازمدفوع و كشت آن براي تجويز دارو استفاده مي شود. بهبودي با درمان با آنتي بيوتيك ها و استراحت ،7 تا 10 روز انجام مي شود.

نيوكاسل:

عامل بيماري نيوكاسل، پاراميكسو ويروس است كه پرندگان و انسانها را بيمار مي كند. اين بيماري بيشتر در بين پرندگان وحشي عموميت دارد. ويروس اين بيماري از طرق دهاني، تنفسي و از طريق مدفوع منتقل مي شود. علائم اين بيماري، نشانه هاي تنفسي، اسهال و علائم عصبي از قبيل فلجي، سر نافرم( كله بادي)، حركات چرخشي به دور خود و حمله بيماري به صورت يكدفعه مي باشد. بعض از پرندگان زنده خواهند واند ولي تعدادي از آنها خواهند مرد.

افرادي كه در خطر هستند معمولا افرادي هستند كه با پرندگان و يا محصولات آنها سر و كار دارند. دوره كومون اين بيماري فقق يكي دو روز است. كونژكتيويت و تب و لرز و بي حالي از علاءم اين بيماري در انسان است. بازگشت سلامتي حدود 3 هفته طول خواهد كشيد.

تشخيص قطعي اين بيماري در انسان و يا پرندگان با جدا كردن اين ويروس مي باشد. درمان خاصي براي اين بيمار وجود ندارد و با درمان هاي حمايتي مثل نوشيدن آب زياد، استراحت و غذا هاي مناسب مي توان به بهبودي نسبي رسيد.

سل مرغي :

توسط مايكو باكتريوم ويوم ايجاد مي شود كه نزديكي زيادي با باكتري سل انساني و گاوي دارد.در پرندگان M.avium سبب بيماري ناتوان كننده مزمني با ندول هاي سلي مي شود. در انسان عفونت M.avium يابه صورت تنفسي در كودكان ويا بصورت موضعي در بزرگسالان بروز مي كند كه كه با تورم گره هاي لنفاوي ناحيه همراه است. ايجاد عفونت در افرادي كه كمبود ايمني دارند به صورت حادتر است.

M.avium از طريق خوردن غذا و يا آب گسترش مي يابد. گله هاي مرغ بايستي نابود شود. در حالي كه بيشتر مايكو باكتريوم ها با آنتي بيوتيك ها قابل درمان هستند، عفونت M.avium استثنا است.

اگر پرنده اي در گله شما دچار اين بيماري شد بلافاصله آن را از گله خود جدا كنيد.

سه نوع نشانه مختلف از اين بيماري گزارش شده است :

1- نوع كلاسيك آن كه همراه با ندول ها و گرانول هايي در تمامي ارگانيسم هاست.

2- نوع دوم آن همراه با ايجاد زخم در لوله هاي گوارشي است. در اين نوع مقدار زيادي از اين باكتري در مدفوع ديده مي شود.

3- اشخيص اين فرم بسيار مشكل است زيرا كه اين فرم نشانه هاي بارزي براي تسشخيص وجود ندارد. اين فرم بيشتر در قناري و فنچ ها رخ مي دهد.

M.avium بسيار به آنتي بيوتيك ها مقاوم است. در انسان برداشت گره هاي لنفاوي بوسيله جراحي اغلب براي درمان عفونت ضروري است.

مردمي را كه دچار سل انساني هستند، نبايد هرگز اجازه بدهيد آنها به سالن هاي شما وارد شوند.

 

منبع:

PetBirdMagazine,Ezine

LindaPesek,DVM

 

www.ipiran.com

تمامی حقوق این سایت محفوظ و متعلق به سازمان دامپزشکی کشور است
خانه | بازگشت | حريم خصوصي كاربران |
Guest (ivoguest)


مجری سایت : شرکت سیگما